موجود زنده ، علایم حیاتی دارد .

قلب زنده می تپد ، نه از این تپیدن های معمولی که مثلا هر دقیقه 60-70 بار گرمپ گرمپ بزند و خون را پُمپ کند !

قلب زنده گاهی تند می زند ، گاهی کند . خون در دل آدم زنده می جوشد ، پمپ نمی شود .

لابد علامت سوالی بالای سرتان ظاهر شده که چرا تند و کند ؟ قلبی که نا منظم بزند بیمار است !!

نه خیر ، قلبی که منظم کار کند همان پمپ است . قلب آدم باید بر اساس میزان احساسات مشخص و نامشخص بزند نه بر اساس فواصل زمانی مشخص !

القصه ذهن زنده هم برای خوش علامت حیاتی دارد ...

ذهن زنده شبیه کاروان سرای قدیمی ، داخل هاست . هر ساعت کاروانی می رسد و قافله ای حرکت می کند .

موجود زنده مهمترین نشانه اش این است که می خورد . ذهن زنده هم خوراک لازم دارد . خوراک ذهن هم فکر و کلمه است !

مهم نیست تا چند سال قلبم می تواند خون پمپ کند . من تا وقتی که قلبم گاهی تند و گاهی کند بزند و ذهنم کلمه ای را دریافت کند یا کلمه ای برای نوشتن مهیا کند زنده ام .