زنده باد بال خدا

که فرو می‌افتد 

و درست روی شانۀ باران می‌نشیند،

زنده باد!

 

زنده باد آفتاب سحر

که سرش را می‌چرخاند، پیدایت می‌کند

و تلالو اولش را برای تو پست می‌کند،

زنده باد!

 

زنده باد دفتر مشق من

که بین این همه کاغذ 

فقط برای تو شعر جذب می‌کند،

زنده باد!

 

زنده باد سنگ‌های خیابان

که بین این همه کفش

فقط از کفش تو ع می‌گیرند

و برای عارفان پای روز جزا می‌فرستند.

 

زنده باد عشق تو محبوبم زنده باد

که خیالم را آن قدر دور می‌برد

که برای حیات این مردم

معنایی پیدا کند.

 

آی زندگی، دیدی چه سرت آوردیم.