جالبه! من تو اینhttp://gulsa.blogsky.com/1397/02/06/post-38/زنده-است- پست که چند وقت پیش نوشتم و خیلی مواقع تو حرفام داشتن حس ترس، شادی، دوس داشتن، نگران شدن و این‌ها رو نشونه زندگی دونستم اما مگه آدمی که زنده‌س ناراحت نمیشه؟ گریه نمیگنه؟ افسرده نمیشه؟ ناامید نمیشه؟ اینا نشونه زنده بودن نیست؟ چرا بیشتر احساسات مثبت و هیجان‌ها رو به زنده بودن نسبت میدیم؟